2018 Ironman Maastricht

Nadat vorig jaar november duidelijk werd dat ik niet was ingeloot voor de Norseman schreef ik me meteen in voor Ironman Maastricht. In tegenstelling tot vorige jaren was ik in de herfst structureel door gaan trainen zodat ik 2018 goed op gewicht en in vorm kon beginnen. Daarnaast was ik lid geworden van triathlonvereniging IZGS in Haarlem om met name mijn zwemmen eens aan te pakken en volgde ik wekelijks een yogaklasje bij Eva’z in Heemstede. Kortom, ik had ambities om in Maastricht een mooie Ironman neer te zetten en te kijken of de sub-10 uur in mijn zevende hele triathlon haalbaar zou zijn. Continue reading “2018 Ironman Maastricht”

Challenge Almere 2017

Om een lang verhaal kort te maken, ik hoopte onder de 10 uur te finishen en dat is niet gelukt. Enerzijds door de (weers)omstandigheden tijdens de wedstrijd en het feit dat ik een valpartij meemaakte tijdens het fietsen, maar voornamelijk door de niet geheel perfecte aanloop naar de wedstrijd. Twee weken voor Challenge Almere kwamen we terug van onze zomervakantie naar Toscane en Kroatië. Ik heb wel voldoende getraind, maar de omstandigheden zijn daar toch iets anders. Veel meer klimwerk en hoge temparaturen en dat is toch niet hetzelfde als wat je in Almere tegenkomt. Ook heb ik me niet ingehouden met eten en drinken, al viel de schade na de vakantie nog wel mee. Daarnaast ben ik in de week voor de wedstrijd twee keer naar een concert van Metallica geweest en alhoewel ik naar mijn gevoel voldoende rust heb ingebouwd was dit blijkbaar toch vermoeiend. En misschien had ik de 9e september ook gewoon geen goede dag. Continue reading “Challenge Almere 2017”

Half Challenge Almere 2016

Na Challenge Roth twijfelde ik tussen de hele en de halve van Almere. Uiteindelijk heb ik voor de halve gekozen omdat ik niet voldoende tijd kon vrijmaken om voor een hele te trainen. Finishen zal wel lukken, maar daarvoor start ik niet in Almere. De laatste twee weken van de schoolvakantie zijn we met ons gezin naar Schotland geweest en alhoewel ik af en toe gefietst en gelopen heb mag het  geen structurele training genoemd worden. Zwemmen heb ik helemaal niet gedaan. Wel heb ik veel whisky, bier en cidre (wel lekker ter afwisseling van bier trouwens) gedronken en goed (dus veel) gegeten.

Continue reading “Half Challenge Almere 2016”

Challenge Roth 2016

Aan het begin van het jaar had ik nog geen beslissing genomen over welke triathlon mijn hoofddoel voor 2016 zou worden. Ik stond op het punt om me in te schrijven voor Ironman Maastricht toen op FaceBook een berichtje werd geplaatst dat je je kon aanmelden voor de wachtlijst van Challenge Roth in het geval mensen zich zouden afmelden. Al vrij snel kreeg ik bericht dat ik me kon inschrijven, en na overleg met het thuisfront heb ik dat uiteraard gedaan. Na de marathon van Rotterdam had ik moeite om me te blijven focussen en kwamen er teveel andere zaken tussendoor. De voorbereiding voor Roth was derhalve verre van optimaal en ik kon de trainingen van Eric van der Linden niet allemaal even goed uitvoeren. Daarnaast voelden de lange trainingen ook niet goed en al snel werd duidelijk dat mijn doelstelling om voor een sub-10 finish te gaan gewijzigd moest worden in het überhaupt halen van de finish. Continue reading “Challenge Roth 2016”

Pays d’Aix 70.3 (69.1) 2016

Het zwemmen ging niet door en het zou dus geen 70.3 worden maar een 69.1. Daarnaast had ik erg specifiek toegetraind naar de marathon van Rotterdam drie weken eerder, waardoor de fietstrainingen nogal verwaarloosd waren. De triathlon rondom Aix en Provence zou dan ook geen A-wedstrijd worden en was na het afgelasten van het zwemmen gedegradeerd van een B-wedstrijd naar een mooie brick-training (de eerste van het jaar).

Continue reading “Pays d’Aix 70.3 (69.1) 2016”

Challenge Almere 2015

Vorig jaar als toeschouwer bij Challenge Almere was ik onder de indruk van de organisatie en de sfeer van het evenement. Ik heb me met de early bird korting dan ook meteen maar ingeschreven voor 2015. Als Nederlandse long distance triatleet mag de hele van Almere niet op je palmares ontbreken. Ik had van de organisatie startnummer 449 gekregen, 944 bleek te veel voeten in aarde te hebben, maar toch leuk dat ze de moeite namen om een persoonlijk startnummer te regelen. Continue reading “Challenge Almere 2015”

Triathlon Nieuwkoop 2015

Na de halve Ironman op Mallorca had ik weer goesting gekregen en me meteen ingeschreven voor de halve triathlon van Nieuwkoop. In 2012 stond ik hier al eens aan de start, toen onder koude en natte omstandigheden, maar nu waren de voorspellingen beter. De realiteit was dat echter niet en toen ik ‘s ochtends vroeg in de regen naar Nieuwkoop reed speelde de gedachte heel even door mijn hoofd dat ik ook gewoon om kon keren en weer lekker in bed zou kunnen gaan liggen. Dat was niet meer dan een gemene truc van mijn brein om mijn wilskracht te testen, weersomstandigheden zijn nooit een reden om niet van start te gaan in een wedstrijd.

Continue reading “Triathlon Nieuwkoop 2015”

Ironman Mallorca 70.3 2015

Na de Ironman van Frankfurt had ik geen triathlons meer gedaan en in 2015 miste ik de motivatie om serieus te trainen. Gewoon te veel andere dingen aan mijn hoofd en geen zin. Dat betekent niet dat ik niets heb gedaan, maar wel dat ik 5 kilo meer woog dan vorig jaar en veel minder en met name minder gestructureerde training heb gedaan. Een toptijd zou er dus niet inzitten en het voornaamste doel was om plezier te hebben.

Continue reading “Ironman Mallorca 70.3 2015”

Ironman Frankfurt 2014

De absolute A-race voor 2014 was Ironman Frankfurt, wat mijn derde ironman distance wedstrijd zou worden. Ik had hoge ambities, gebaseerd op de ervaringen van Challenge Barcelona in 2012 en Ironman Nice in 2013 en de vele trainingsuren in 2014. Frankfurt is redelijk dicht bij huis dus geen vliegstress maar een paar uur Autobahn. Daarnaast is de organisatie in handen van Duitsers, dus perfect, wat voor de gemiddelde neurotische triatleet (zoals ik) buitengewoon prettig is.

Continue reading “Ironman Frankfurt 2014”

Ironman Mallorca 70.3 2014

Na een jaar hard trainen in weer en wind, hardlopen op tijdstippen waarop ik in een vorig leven pas naar bed ging, kilometers chloorwater, fietsen door donkere duinen en leven als een asceet (af en toe dan) kon ik op Mallorca uitvinden hoeveel beter ik was geworden. Om een lang verhaal kort te maken, mijn progressie het afgelopen jaar was 0,0%. Mijn finishtijd van de halve Ironman op Mallorca in 2014 was tot op de seconde gelijk aan mijn tijd in 2013. Vijf uur, drie minuten en eenentwintig seconden. Ik denk niet dat het eerder in de geschiedenis van Ironman is voorgekomen dat een deelnemer exact dezelfde tijd realiseert in twee opeenvolgende jaren. Continue reading “Ironman Mallorca 70.3 2014”