Marathon Spijkenisse 2014

Een week na de Ironman van Frankfurt ben ik met mijn gezin op vakantie gegaan. In deze periode heb ik niet structureel getraind, maar ik ben wel actief gebleven en ben bijvoorbeeld met mijn 10-jarige zoon de Pla d’Adet opgefietst op de dag dat de Tour de France langskwam. Ik had echter geen concrete doelen voor het najaar na even gespeeld te hebben met het idee om de hele van Almere te doen. Dat had als gevolg dat ik, ondanks nog regelmatig te zwemmen, fietsen en lopen, langzaam zwaarder werd.

Continue reading

Ironman Frankfurt 2014

De absolute A-race voor 2014 was Ironman Frankfurt, wat mijn derde ironman distance wedstrijd zou worden. Ik had hoge ambities, gebaseerd op de ervaringen van Challenge Barcelona in 2012 en Ironman Nice in 2013 en de vele trainingsuren in 2014. Frankfurt is redelijk dicht bij huis dus geen vliegstress maar een paar uur Autobahn. Daarnaast is de organisatie in handen van Duitsers, dus perfect, wat voor de gemiddelde neurotische triatleet (zoals ik) buitengewoon prettig is.

Continue reading

Ironman Mallorca 70.3 2014

Na een jaar hard trainen in weer en wind, hardlopen op tijdstippen waarop ik in een vorig leven pas naar bed ging, kilometers chloorwater, fietsen door donkere duinen en leven als een asceet (af en toe dan) kon ik op Mallorca uitvinden hoeveel beter ik was geworden. Om een lang verhaal kort te maken, mijn progressie het afgelopen jaar was 0,0%. Mijn finishtijd van de halve Ironman op Mallorca in 2014 was tot op de seconde gelijk aan mijn tijd in 2013. Vijf uur, drie minuten en eenentwintig seconden. Ik denk niet dat het eerder in de geschiedenis van Ironman is voorgekomen dat een deelnemer exact dezelfde tijd realiseert in twee opeenvolgende jaren. Continue reading

Midwinter marathon Apeldoorn – gegokt, niet echt verloren

Na de marathon van Amsterdam heb ik wel doorgetraind, maar geen wedstrijdjes gedaan. Om 2014 goed te beginnen wilde ik op 2 februari de Midwinter marathon in Apeldoorn lopen. Dat gaf me een ruime maand na de Kerst om te trainen en om wat winterspek kwijt te raken en zo het sportjaar 2014 goed in te gaan.

Aangezien ik redelijk binair ben ingesteld was het heel eenvoudig. Geen alcohol, goed eten en de trainingen van Koen de Haan gedisciplineerd uitvoeren. Het mooie loopweer in januari maakte dat niet moeilijk. Als experiment heb ik een bietensapkuurtje gedaan. De smaak viel me niet eens zo heel erg tegen, na alle verhalen op diverse fora. De training op de zondag voor de marathon gaf me vertrouwen dat 4m15s een prima marathontempo was en om de voorbereiding af te maken heb ik op woensdag mijn benen laten masseren.

Continue reading

Marathon Amsterdam 2013

Enkele maanden geleden heb ik me ingeschreven voor de marathon van Amsterdam met de bedoeling om hier een tijd onder de 3 uur te lopen. Aangezien ik na Nice mijn trainingen niet zo heb uitgevoerd als ik wilde en ik een kilo of 5 zwaarder was geworden moest die doelstelling enigszins bijgesteld worden.

Continue reading

Ironman Nice 2013

Na de ironman distance triathlon van Barcelona zou Nice mijn eerste officiële Ironman worden. Met hoofdletter I, want onderdeel van de World Triathlon Corporation. Ik heb niet heel veel tegen commerciële organisaties, maar het verschil tussen een ironman en een Ironman vind ik nogal onzinnig. Maar wel slim van WTC.

Tijdens de eerste afdaling van het fietsparcours passeerde ik marshalls die rond een gevallen triatleet stonden. Bij de aanblik moest ik meteen denken aan de beelden van Fabio Casartelli die in 1995 viel in de afdaling van de Portet d’Aspet tijdens de Tour de France. Dezelfde lichaamshouding, ogen dicht en een grote plas bloed naast het hoofd. Bizar hoeveel je kan waarnemen als je tegen de 40 per uur fietst. Op dat ogenblik twijfelde ik niet aan de uitkomst en tijdens de marathon werd omgeroepen dat een 30-jarige Brit was overleden en werd een minuut stilte gehouden. Alle sportieve prestaties werden in een ander licht gezet. Op zich gebeuren er overal ongelukken, maar als het zo zichtbaar dichtbij komt is het toch anders. Op dezelfde dag is een deelnemer aan de Tour Tansalp, waar een aantal fietsvrienden aan meedoet, ook overleden aan de gevolgen van een valpartij. Een zwarte dag.

Continue reading

Stadstriathlon Weert 26 mei 2013 – Eerste podium

Voor de derde keer in mijn triathloncarrière startte ik bij de stadstriathlon te Weert. De voornaamste reden was de mogelijkheid om aan de ouder-kindtriathlon mee te kunnen doen. Hierbij leggen kind (in dit geval mijn oudste zoon Joris van 9 jaar) en ouder (ondergetekende) een kort triathlonparcours gezamenlijk af. Aangezien ik er dan toch al zou zijn kon ik meteen de Olympische afstand meepakken.  De start van de OD was om 9:30u, zodat mijn zoon en ik al op zaterdagmiddag naar Weert afreisden om er een vader-zoon weekend van te maken, met ’s avonds de Champions League finale op tv.

Continue reading

Mallorca 70.3 11 mei 2013

Executive summary: 5u03m21s, AG40-44: 76/460. Zwemmen goed, fietsen had harder gemoeten, lopen ok, Mallorca is mooi.

Iets uitgebreider: Mijn eerste triathlon in 2013 werd meteen mijn eerste officiële 70.3 Ironman. Al baarde de afstand me na de ironman distance triathlon in Barcelona geen zorgen meer. Het getal 70.3 staat voor de afstand in mijlen en komt overeen met een halve ironman. Aangezien de meivakantie in Zandvoort twee weken duurt combineerden we een gezinsvakantie op Mallorca met de triathlon. Ik had een vakantiehuis geboekt aan de looproute, vlakbij het strand. Zaterdagavond vlogen we richting de zon (figuurlijk, het was al donker) zodat ik een week kon acclimatiseren aan het on-Nederlandse weer. Continue reading

Knipscheer Tijdrit Almere 21 april 2013

Als voorbereiding op het triathlonseizoen en om mijn huidge Functional Threshold Power (FTP) te bepalen had ik me, net als in 2012, ingeschreven voor de Knipscheer tijdrit in Almere. Vier rondjes die optellen tot 46 kilometer door de Flevopolder. De omstandigheden waren met weinig wind en een prima temperatuur vrijwel perfect. De vorm was dat na een ruime week Hong Kong en China met collega’s niet.
Continue reading