Ironman Mallorca 70.3 2014

Na een jaar hard trainen in weer en wind, hardlopen op tijdstippen waarop ik in een vorig leven pas naar bed ging, kilometers chloorwater, fietsen door donkere duinen en leven als een asceet (af en toe dan) kon ik op Mallorca uitvinden hoeveel beter ik was geworden. Om een lang verhaal kort te maken, mijn progressie het afgelopen jaar was 0,0%. Mijn finishtijd van de halve Ironman op Mallorca in 2014 was tot op de seconde gelijk aan mijn tijd in 2013. Vijf uur, drie minuten en eenentwintig seconden. Ik denk niet dat het eerder in de geschiedenis van Ironman is voorgekomen dat een deelnemer exact dezelfde tijd realiseert in twee opeenvolgende jaren. Continue reading

Ironman Nice 2013

Na de ironman distance triathlon van Barcelona zou Nice mijn eerste officiële Ironman worden. Met hoofdletter I, want onderdeel van de World Triathlon Corporation. Ik heb niet heel veel tegen commerciële organisaties, maar het verschil tussen een ironman en een Ironman vind ik nogal onzinnig. Maar wel slim van WTC.

Tijdens de eerste afdaling van het fietsparcours passeerde ik marshalls die rond een gevallen triatleet stonden. Bij de aanblik moest ik meteen denken aan de beelden van Fabio Casartelli die in 1995 viel in de afdaling van de Portet d’Aspet tijdens de Tour de France. Dezelfde lichaamshouding, ogen dicht en een grote plas bloed naast het hoofd. Bizar hoeveel je kan waarnemen als je tegen de 40 per uur fietst. Op dat ogenblik twijfelde ik niet aan de uitkomst en tijdens de marathon werd omgeroepen dat een 30-jarige Brit was overleden en werd een minuut stilte gehouden. Alle sportieve prestaties werden in een ander licht gezet. Op zich gebeuren er overal ongelukken, maar als het zo zichtbaar dichtbij komt is het toch anders. Op dezelfde dag is een deelnemer aan de Tour Tansalp, waar een aantal fietsvrienden aan meedoet, ook overleden aan de gevolgen van een valpartij. Een zwarte dag.

Continue reading

Stadstriathlon Weert 26 mei 2013 – Eerste podium

Voor de derde keer in mijn triathloncarrière startte ik bij de stadstriathlon te Weert. De voornaamste reden was de mogelijkheid om aan de ouder-kindtriathlon mee te kunnen doen. Hierbij leggen kind (in dit geval mijn oudste zoon Joris van 9 jaar) en ouder (ondergetekende) een kort triathlonparcours gezamenlijk af. Aangezien ik er dan toch al zou zijn kon ik meteen de Olympische afstand meepakken.  De start van de OD was om 9:30u, zodat mijn zoon en ik al op zaterdagmiddag naar Weert afreisden om er een vader-zoon weekend van te maken, met ’s avonds de Champions League finale op tv.

Continue reading

Mallorca 70.3 11 mei 2013

Executive summary: 5u03m21s, AG40-44: 76/460. Zwemmen goed, fietsen had harder gemoeten, lopen ok, Mallorca is mooi.

Iets uitgebreider: Mijn eerste triathlon in 2013 werd meteen mijn eerste officiële 70.3 Ironman. Al baarde de afstand me na de ironman distance triathlon in Barcelona geen zorgen meer. Het getal 70.3 staat voor de afstand in mijlen en komt overeen met een halve ironman. Aangezien de meivakantie in Zandvoort twee weken duurt combineerden we een gezinsvakantie op Mallorca met de triathlon. Ik had een vakantiehuis geboekt aan de looproute, vlakbij het strand. Zaterdagavond vlogen we richting de zon (figuurlijk, het was al donker) zodat ik een week kon acclimatiseren aan het on-Nederlandse weer. Continue reading

Re: When should you take on an ironman?

In de november issue van Triathlete Europe stond het volgende artikel van Matt Fitzgerald (overigens is zijn boek Iron War over de Ironman in Kona van 1989 een absolute aanrader): http://triathlete-europe.competitor.com/2012/11/22/when-should-you-take-on-an-ironman/

Over het artikel was ik minder enthousiast. Matt ging in op de vraag wanneer je de stap naar een volledige triathlon zou moeten maken en wat je hier van zou kunnen verwachten. In het kort komt zijn advies er op neer dat je een paar jaar kortere afstanden moet doen, dan een jaar je kapot moet trainen om je eerste ironman ‘voor de ervaring’ te doen. Aangezien ik het hier niet mee eens ben heb ik een mail gestuurd naar het tijdschrift met mijn overwegingen. Tot mijn verbazing werd deze brief ook gepubliceerd als ‘brief van de maand’ en krijg ik een thermo jersey als dank.

Onderstaand mijn ingezonden stuk.

Continue reading

Weert – een jaar later

Mijn eerste triathlon van 2012 was dezelfde triathlon waar ik in 2011 mijn debuut maakte, die van Weert. Waar ik een jaar geleden als voornaamste doel had om niet te verdrinken tijdens het zwemmen waren mijn ambities voor 2012 enigszins aangescherpt. Op basis van mijn zwem(bad)tijden, de recente tijdrit in Almere en mijn looptijden was mijn streeftijd 2u15m, vergeleken met de 2u40m45s in 2011.

Continue reading

Triathlon Aalsmeer

Een week na terugkeer van mijn vakantie stond de triathlon in Aalsmeer op het programma. Een dag eerder vond de enige Ironman afstand triathlon van Nederland in Almere plaats, maar die heb ik nog maar even overgeslagen. Ik heb lang getwijfeld of ik Aalsmeer niet ook zou overslaan. De vakantieherinneringen waren in de vorm van overgewicht in combinatie met gebrek aan vorm aanwezig. Het verplaatsen van het zwemonderdeel naar het zwembad en de regen en harde wind maakten het niet aantrekkelijker.

Continue reading