Westcoast Challenge 2016

Het was weer een mooi avontuur. Net als vorig jaar wilde ik het sportjaar besluiten met een deelname aan de Westcoast Challenge, een hardloopwedstrijd langs de Nederlandse kust voor duo’s. Het lopen wordt afgewisseld met fietsen waarbij de loper altijd over het strand moet gaan terwijl de fietser mag afwijken als dit nodig is. De dynamiek ten opzichte van een normale hardloopwedstrijd en ook ten opzichte van een triathlon is heel anders, aangezien je tijdens het fietsen (als het goed is) kan herstellen en voldoende kan eten en drinken. Dit maakt het evenement uniek, naast het feit dat je het samen moet doen wat voor een solosporter als ik even omschakelen is. Overigens mochten er dit jaar voor het eerst ook soloïsten starten op zowel de hele als de halve Challenge. Op de hele haalde overigens maar één van de vier solostarters de finish.

Continue reading

Pays d’Aix 70.3 (69.1) 2016

Het zwemmen ging niet door en het zou dus geen 70.3 worden maar een 69.1. Daarnaast had ik erg specifiek toegetraind naar de marathon van Rotterdam drie weken eerder, waardoor de fietstrainingen nogal verwaarloosd waren. De triathlon rondom Aix en Provence zou dan ook geen A-wedstrijd worden en was na het afgelasten van het zwemmen gedegradeerd van een B-wedstrijd naar een mooie brick-training (de eerste van het jaar).

Continue reading

West Coast Challenge, 12 december 2015

De West Coast Challenge (WCC vanaf nu) is het kindje van Walter Pennekamp en Raimond Schikhof toen ze ‘voor de grap’ besloten dat het wel leuk was om als duo van Hoek van Holland naar Den Helder te gaan, waarbij om en om gelopen en gefietst wordt. De loper moet volledig over het strand gaan, de fietser mag alternatieve routes zoeken als het zand fietsen onmogelijk maakt. Ik weet niet meer hoe ik op het bestaan van deze wedstrijd op de hoogte ben gekomen, het is (nog steeds gelukkig) een relatief klein evenement, maar in 2013 ben ik alle deelnemers op het strand gaan aanmoedigen en nam ik me voor ooit deel te nemen. Deze wens heb ik toen via social media gedeeld en Ivo Terpstra, die ik toen nog niet persoonlijk kende, reageerde enthousiast en zo is het latere Team 010 geboren. Continue reading

Eerste tijdrit op Argon18

Om in 2012 een stap omhoog te maken in mijn triathloncarrière, en omdat het alweer drie jaar geleden was dat ik voor het laatst een nieuwe fiets had gekocht, besloot ik tot aanschaf van een tijdritfiets. Na een lange zoektocht ben ik bij de Argon18 E-118 uitgekomen. Waarom? Voornamelijk omdat hij mooi is, en een nieuw model, en een geïntegreerde voorkant heeft, en de remmen mooi zijn weggewerkt en de fiets nog enigszins betaalbaar is. Ik had ook een minder duur exemplaar kunnen kiezen, maar dan was het nog steeds een hoop geld geweest en zou ik elke keer als ik op de fiets zat denken ‘had ik maar iets meer geld uitgeven…’. Ik ben heel goed in het rationaliseren van irrationele keuzes. Continue reading