Westcoast Challenge 2017

Het inmiddels gebruikelijke toetje van het wedstrijdjaar zou ook nu de Westcoast Challenge zijn. Mijn derde deelname en deze keer met goede vriend Erwin. Ook mijn derde partner in evenzovele jaren, dat geeft toch te denken. In november had ik flink doorgetraind en eigenlijk ben ik in deze periode van het jaar niet eerder zo fit geweest. Erwin is een minder snelle loper dan mijn vorige maatjes en we hadden afgesproken om elke 25 minuten te wisselen. Daarmee zouden we evenveel inspanning leveren maar zou ik de facto meer kilometers afleggen en daardoor zou de wedstrijd ook iets zwaarder worden. Dat wisten we van tevoren en het voornaamste doel zou de finish halen zijn. Klasseringen en tijden waren irrelevant, het avontuur stond voorop en daarnaast vond ik het ook mooi om dit samen met Erwin te kunnen doen. Aangezien hij een authentieke Amsterdammer is (al ken ik weinig Amsterdammers op wie het adagium ‘geen woorden maar daden’ zo van toepassing is als op Erwin) viel de teamnaam van de vorige jaren ‘Team 010’ af en besloten we om voor ‘Amstelracing’ te gaan. Dezelfde naam als ons motorraceteam van vele jaren terug waardoor ook de url van mijn blog iets relevanter wordt. Continue reading

2017 ITU World Triathlon Grand Final Rotterdam

Challenge Almere was al lang het hoofddoel voor 2017, en toen ik me bij de triathlon Amsterdam Nieuw-West kwalificeerde voor het wereldkampioenschap voor Age Groupers in Rotterdam twijfelde ik even om me hier voor in te schrijven. Ten eerste was deze wedstrijd een week na Almere en ten tweede bedroegen de inschrijfkosten 345 euro (daar kreeg je dan wel een mooie trisuit in de nationale kleuren voor). Maar een triathlon van dergelijke allure in mijn geboorte- en studiestad wilde ik niet missen. Met de wetenschap dat ik met Almere in de benen niet intensief zou kunnen racen in Rotterdam besloot ik dan ook mee te doen. Continue reading

Challenge Almere 2017

Om een lang verhaal kort te maken, ik hoopte onder de 10 uur te finishen en dat is niet gelukt. Enerzijds door de (weers)omstandigheden tijdens de wedstrijd en het feit dat ik een valpartij meemaakte tijdens het fietsen, maar voornamelijk door de niet geheel perfecte aanloop naar de wedstrijd. Twee weken voor Challenge Almere kwamen we terug van onze zomervakantie naar Toscane en Kroatië. Ik heb wel voldoende getraind, maar de omstandigheden zijn daar toch iets anders. Veel meer klimwerk en hoge temparaturen en dat is toch niet hetzelfde als wat je in Almere tegenkomt. Ook heb ik me niet ingehouden met eten en drinken, al viel de schade na de vakantie nog wel mee. Daarnaast ben ik in de week voor de wedstrijd twee keer naar een concert van Metallica geweest en alhoewel ik naar mijn gevoel voldoende rust heb ingebouwd was dit blijkbaar toch vermoeiend. En misschien had ik de 9e september ook gewoon geen goede dag. Continue reading

Alpe d’Huez triathlon 2017

De term ‘bucket list’ vind ik een beetje stupide maar ik heb wel een lijstje met wedstrijden die me erg gaaf lijken. Een van die wedstrijden was de Alpe d’Huez long course triathlon. In het verleden heb ik een paar keer de Marmotte gefietst, een cyclo die over de Glandon, Télégraphe en Galibier voert en eindigt bovenop de Alpe d’Huez. In totaal 174 kilometer met 5000 hoogtemeters. Een triathlon in dat gebied sprak me dan ook erg aan. Continue reading

TRI Amsterdam 2017

Het jaar is alweer bijna halverwege, maar er was op sportgebied niet zo heel veel om over te schrijven tot de laatste twee weken. Aan het begin van het jaar heb ik twee halve marathons en wederom de marathon van Rotterdam gedaan, maar hier heb ik geen noemenswaardige prestaties geleverd. Tijdens de eerste triathlon van het jaar, de halve van Nieuwkoop, voelde ik me verre van goed en dit was een lange lijdensweg waarbij het enige positieve was dat ik de finish haalde. De Olympische afstand van Amsterdam Nieuw-West daarentegen ging erg goed, ondanks het feit dat het een non-wetsuit swim was vanwege de watertemperatuur. Hier vond ik mijn fietsbenen weer terug en ook het lopen ging naar behoren. Dit leidde tot een zesde plek in mijn Agegroup en daarmee kwalificeerde ik me voor het WK triathlon voor Agegroupers in Rotterdam. Alhoewel deze wedstrijd een week na de hele Challenge Almere is wil ik dit toch niet missen, maar een toptijd zal ik hier niet neer gaan zetten. Continue reading

Westcoast Challenge 2016

Het was weer een mooi avontuur. Net als vorig jaar wilde ik het sportjaar besluiten met een deelname aan de Westcoast Challenge, een hardloopwedstrijd langs de Nederlandse kust voor duo’s. Het lopen wordt afgewisseld met fietsen waarbij de loper altijd over het strand moet gaan terwijl de fietser mag afwijken als dit nodig is. De dynamiek ten opzichte van een normale hardloopwedstrijd en ook ten opzichte van een triathlon is heel anders, aangezien je tijdens het fietsen (als het goed is) kan herstellen en voldoende kan eten en drinken. Dit maakt het evenement uniek, naast het feit dat je het samen moet doen wat voor een solosporter als ik even omschakelen is. Overigens mochten er dit jaar voor het eerst ook soloïsten starten op zowel de hele als de halve Challenge. Op de hele haalde overigens maar één van de vier solostarters de finish.

Continue reading

Half Challenge Almere 2016

Na Challenge Roth twijfelde ik tussen de hele en de halve van Almere. Uiteindelijk heb ik voor de halve gekozen omdat ik niet voldoende tijd kon vrijmaken om voor een hele te trainen. Finishen zal wel lukken, maar daarvoor start ik niet in Almere. De laatste twee weken van de schoolvakantie zijn we met ons gezin naar Schotland geweest en alhoewel ik af en toe gefietst en gelopen heb mag het  geen structurele training genoemd worden. Zwemmen heb ik helemaal niet gedaan. Wel heb ik veel whisky, bier en cidre (wel lekker ter afwisseling van bier trouwens) gedronken en goed (dus veel) gegeten.

Continue reading

Challenge Roth 2016

Aan het begin van het jaar had ik nog geen beslissing genomen over welke triathlon mijn hoofddoel voor 2016 zou worden. Ik stond op het punt om me in te schrijven voor Ironman Maastricht toen op FaceBook een berichtje werd geplaatst dat je je kon aanmelden voor de wachtlijst van Challenge Roth in het geval mensen zich zouden afmelden. Al vrij snel kreeg ik bericht dat ik me kon inschrijven, en na overleg met het thuisfront heb ik dat uiteraard gedaan. Na de marathon van Rotterdam had ik moeite om me te blijven focussen en kwamen er teveel andere zaken tussendoor. De voorbereiding voor Roth was derhalve verre van optimaal en ik kon de trainingen van Eric van der Linden niet allemaal even goed uitvoeren. Daarnaast voelden de lange trainingen ook niet goed en al snel werd duidelijk dat mijn doelstelling om voor een sub-10 finish te gaan gewijzigd moest worden in het überhaupt halen van de finish. Continue reading

Pays d’Aix 70.3 (69.1) 2016

Het zwemmen ging niet door en het zou dus geen 70.3 worden maar een 69.1. Daarnaast had ik erg specifiek toegetraind naar de marathon van Rotterdam drie weken eerder, waardoor de fietstrainingen nogal verwaarloosd waren. De triathlon rondom Aix en Provence zou dan ook geen A-wedstrijd worden en was na het afgelasten van het zwemmen gedegradeerd van een B-wedstrijd naar een mooie brick-training (de eerste van het jaar).

Continue reading

Rotterdam marathon 2016

Twee uur, negenenvijftig minuten en negenenveertig seconden. Zo lang had ik nodig voor de 2016 editie van de Rotterdam marathon. Onder de magische grens van 3 uur. De 11 (technisch gesproken natuurlijk 10) seconden die ik over had maakten een wereld van verschil. ‘s Avonds won ik ook nog eens 10 euro in de Staatsloterij. Als ik er voor had kunnen kiezen om 10 duizend euro te winnen, maar dan met een marathontijd van 3:00:11 dan had ik zonder enige twijfel voor dat tientje gekozen. En die sub 3 natuurlijk. In 2005 liep ik mijn eerste marathon in 3:26:16, ook in Rotterdam, ook op 10 april overigens, maar ruim 5 kilo zwaarder en zonder enige duursportervaring. Maar wel 11 jaar jonger.

20x30-RXXX0000

Continue reading